|
جـای آخــر مـا |
طـنــــز
|
چو درد نازل شده بود بر وجودم
بـرفـتـم داخـل و دکـتـرنگـام کرد
سـلامـت داده ای درد پس گرفـتی
توهـم چون دیگـران برآن اسیری
فـشـارداره بـهـرجـا و بـه آنـجـــا
مـکـن فـکـرتا ابـد زنــده بـمـونـی
بـخـورازهـرکــدام بــرروی نـوبت
دوتــا قــرص فـشـاربنـداز بـبــالا |
|
پــریروز پیـش دکـتــر رفـتـه بـودم
نشـستـم تـوی نـوبت تـا صـدام کـرد
بگـفـتـا آقـا جـان نـقـرص گـرفـتــی
دوا درمــون نــــداره درد پــیــــری
شنیـدی گفـتـه انــد بــالای پـنـجـا ه
تـوهـم حـا لا گــرفـتـــار هــمــونـی
نوشتـم یک عصا با قرص وشربت
اگـــردیــدی فـشـارت رفـتــه بــا لا |
خـلا صـه سخـت نـگـیـردنـیـا همـیـنـه
سـرآخــــرجـــای مـا زیـــر زمـیـنـــه
اول بهمن هشتادونه