بهترآنست   بنگاهی دل     من شاد کنید

وقت آنست   که خرابی  دل   آباد   کنید

لا کن این  مرغ دلم  از قفس  آزاد  کنید

چاره ای بهر خدا زین  همه  بیداد  کنید

هرچه  دارید  بسر زما نه   فریاد  کنید

یا د این  سوخته پر خسته ونا شاد  کنید

ای عزیزان   چه شود   تا که  زمن    یاد کنید

فصل عمردر گذراست گشته خراب خانهء دل

من  نگویم  که مرا   شه پر   پرواز      دهید

چون فلک  داده بباد  عمر و همه   هستی من

تا که سوخت سینهء من زین همه  بیداد گری

مرغ  پربسته ام  و سوخته  در  مطبخ    غم