|
صیـد وصیـاد |
قسمت اول
|
تــوکرد یـم درقـفـس امـا ولم کـن دعـا گـویت شـوم مـن تــا قـیا مت چـوجـا ن من به بنـد تــو اسـیـــره بجویم بهـرطفـلا ن آب و دانــه رهـا یم کن ازاین زنـدان وبند ت که تا از جـور تـو د یگـــرنـنا لم کـه دادی آشـیا نـم را تـوبـربـــا د کـه با ید بهـرشـا ن دونـه بِیــا رم کـه بـی مـا دربـوند ونـا بسـا ما ن نـدارند جـوجـه هـا یم آب ودانـــه کـه ازدوری من آشفـته حــا لـنـد چـه میکـردی مـرا؟ تـو میسـتودی؟ |
|
بیا صیا د تــورحمی بردلم کــن رهـا کـــن این تنـم ازقیـد دامت تـودانی کـرده اي ظـلم کـبیـره رهـا یم کـن برم من سوی لانه بیا صیا د فـدای ایـن کـمـنـد ت بیا صیا د بکـن رحـمـی بحـا لم الهـی خیـرنبینـی مــرد صیــا د من اندرآشیا ن چند جوجه دارم ترحم کـن توبـراحــوا ل آنــا ن نبـا شم من اگـر د ر آشـیــا نــه بـدان طفـلا ن من بی پروبا لند اگـردرجـای من حالا تـوبـودی
|
مکن ظلم چونکه ظلم راعاقبت نیست
کـه بــرکــار بـد تـو عـا فیـت نیست
دوازدهم مهـرپنجاه وشش