|
تــــو ا ز گل بهتری |
١٠٤
|
گل خجل گشت درمیان با غ گل لا له خون گشته دلش ازداغ گل گل برنج آمد زخـار ســــا ق گل پره پره گشته است اوراق گل کی بوصف آ ید ترا مصداق گل شد برون ازکف همه عشاق گل کی توا ن گفتن تـرا همطا ق گل |
|
تا نشستی بر لب ایوان چــــو گل چون زگل نا زکترو خوش بوتری تا که روی تو زگل زیبا تراست عمرگل کـــی بــــود همپــای تــو گل کجا باشد ترا همتـــــا ئی ا ش تا گل روی تــــو بشکفت درجهان گل گل است اما تــو چیز دیگـــری |
گفت حکیمی این غزل دروصف تو
تا تو هستی کی شوم مشتـــــاق گـل
سوم خرداد هفتاد و شش