|
بـــروز تنگ
تــرا کنا ر نمی بینم
بـــروز موعــد
بـد یدا ر نمی بینم
پس سبب چیست که
دلدا رنمی بینم
اما تــرا
طبیب بــــیما ر نمی بینم
افسوس که چراغ شب
تا ر نمی بینم
بــــروکه
تــــرا وفـــــا دار نمی بینم |
|
بــروبـــرو که
تـــر ا یا ر نمی بینم
هزا روعده نمودی
که مرا یارشوی
گفتی که دلـت پیش
دلم رفــت گــرو
گفتی که مرا همد
م و غمخـوارشوی
بود م بخیا لی که
روشن کــنی دلــم
هزار وعده تــــو
یکی وفــــا نشــد |