|
یا دی از گــذ شـتـه |
٩١
|
عشق آن شیرین دهن در سینه بیدار است هنوز ذره ذره جان و دل مشتا ق دیدار است هنوز چونکه اند ر سینه اسرا ر بسیا ر است هنوز پنجهء غماز من بر پـــرده ِِي تا ر است هنوز تلخ وشیرین خاطراتش دُر شهــوار اسـت هنوز گرچه موی گشته سپید دل طا لب یاراست هنوز کین د ل حسرت کشم شیـدا و بـیــمـار است هنوز |
|
چشم من هر روز و شب دنبال دلدار است هنوز دست تقدیرم بزد بر سینه مـضــراب فــرا ق هرچه گویم ا زفرا قش بیگمان کــم گـفته ام مانده از بهر دلم یک یا د گـــا ر ا زعشق ا و مــژده ای دارم برایش ا ی صبا بـــرگـو بیا ر نوبها را ن جوا نی رفت و پا ئیــزم رسید من سخن سربسته گویم مست وعاقل بشنود |
گرچه بردم رنج بسیاری براه عشق او
حاصل رنج حکیمی نظم اشعاراست هنوز
هجدهم دیماه شست ونه